เรียนหนังสือที่ศิริราช

เมื่อวานนี้(25 กรกฎาคม 2550) ผมไปเรียนหนังสือที่โรงพยาบาลศิริราชมาครับ ไปออกตรวจแผนกผู้ป่วยนอกของจักษุกรรมมา อาจารย์ที่สอนท่านเคยอยู่ที่โรงพยาบาลภูมิพลอดุลยเดชที่ผมเรียนอยู่ ชื่ออาจารย์วณิชาครับ อ.จะสอนด้านประสาทวิทยาของตา
ที่ศิริราช คนไข้เยอะมากๆ เลยครับ แค่แผนกตาแผนกเดียวมันก็ใหญ่แล้ว ผมได้เรียนพร้อมน้อง ๆ ที่ศิริราชอีก4คน น้อง ๆ น่ารักครับ มีอะไรน่าสนใจก็เรียก ๆ กันดู ช่วย ๆ กันตอบอาจารย์ ผิดบ้างถูกบ้างก็ว่ากันไป
กลุ่มผมไปกัน5คนครับ และก่อนไปก็วางแผนกัน ไม่ใช่วางแผนเรื่องเรียนหรอกนะครับ คุยกันว่าจะไปกิน ไปเที่ยวที่ตรงไหนยังไงบ้าง….ขยันซะ ผมเรียนอยู่ครึ่งวันครับ จากนั้นก็ได้เวลาตะลอน
ไปร้านแรกนี่ไม่ไปไม่ได้เลยครับ เป็นร้านถ่ายเอกสารร้านเล็ก ๆ ร้านหนึ่ง ซึ่งดูเหมือนไม่มีอะไร ผมเก็บเอาไว้ไม่บอกแล้วกันนะครับว่าร้านนั้นขายอะไร แต่เพื่อนผมทุก ๆ คนตั้งใจไปร้านนั้นยิ่งกว่าตั้งใจไปเรียนซะอีก
แล้วผมก็แยกตัวจากเพื่อนครับเนื่องจากว่าผมมีนัดกับเพื่อนคนอื่น ระหว่างนั่งเรือ ฝนเริ่มตั้งเค้าเลยครับ ในใจภาวนาว่าอย่าตกเลยนะ แล้วผมก็ดันลืมเอาร่มมาซะอีก เพื่อนผมพาไปกินข้าวแกงครับ แต่มีเมนูเด็ดคือหมูกะปิ ไม่เคยเห็นที่ไหนเลย ผมไม่แน่ใจว่าที่อื่นทำหรือเปล่า ผมรู้อย่างเดียวว่าผมซัดข้าวไปสองจาน
ตอนรอรถกลับบ้านฝนตกลงมาห่าใหญ่เลยครับ ผมเลยกลายเป็นหมูเน่าไปตามระเบียบ นั่งรถไปขึ้นสาย 23 ต้นสาย ผมก็เลยควักเสื้อกาว์นออกมาเช็ดเสื้อผ้าที่เปียกอยู่ คนที่เห็นเขาคงงง เพราะท่าทางการเช็ดเหมือนกับเพิ่งออกมาจากห้องน้ำเพราะอาบน้ำเสร็จเลยครับ ช่วยไม่ได้นี่นา [...]

Read Full Post »