เมื่อวานนี้(25 กรกฎาคม 2550) ผมไปเรียนหนังสือที่โรงพยาบาลศิริราชมาครับ ไปออกตรวจแผนกผู้ป่วยนอกของจักษุกรรมมา อาจารย์ที่สอนท่านเคยอยู่ที่โรงพยาบาลภูมิพลอดุลยเดชที่ผมเรียนอยู่ ชื่ออาจารย์วณิชาครับ อ.จะสอนด้านประสาทวิทยาของตา
ที่ศิริราช คนไข้เยอะมากๆ เลยครับ แค่แผนกตาแผนกเดียวมันก็ใหญ่แล้ว ผมได้เรียนพร้อมน้อง ๆ ที่ศิริราชอีก4คน น้อง ๆ น่ารักครับ มีอะไรน่าสนใจก็เรียก ๆ กันดู ช่วย ๆ กันตอบอาจารย์ ผิดบ้างถูกบ้างก็ว่ากันไป
กลุ่มผมไปกัน5คนครับ และก่อนไปก็วางแผนกัน ไม่ใช่วางแผนเรื่องเรียนหรอกนะครับ คุยกันว่าจะไปกิน ไปเที่ยวที่ตรงไหนยังไงบ้าง….ขยันซะ ผมเรียนอยู่ครึ่งวันครับ จากนั้นก็ได้เวลาตะลอน
ไปร้านแรกนี่ไม่ไปไม่ได้เลยครับ เป็นร้านถ่ายเอกสารร้านเล็ก ๆ ร้านหนึ่ง ซึ่งดูเหมือนไม่มีอะไร ผมเก็บเอาไว้ไม่บอกแล้วกันนะครับว่าร้านนั้นขายอะไร แต่เพื่อนผมทุก ๆ คนตั้งใจไปร้านนั้นยิ่งกว่าตั้งใจไปเรียนซะอีก
แล้วผมก็แยกตัวจากเพื่อนครับเนื่องจากว่าผมมีนัดกับเพื่อนคนอื่น ระหว่างนั่งเรือ ฝนเริ่มตั้งเค้าเลยครับ ในใจภาวนาว่าอย่าตกเลยนะ แล้วผมก็ดันลืมเอาร่มมาซะอีก เพื่อนผมพาไปกินข้าวแกงครับ แต่มีเมนูเด็ดคือหมูกะปิ ไม่เคยเห็นที่ไหนเลย ผมไม่แน่ใจว่าที่อื่นทำหรือเปล่า ผมรู้อย่างเดียวว่าผมซัดข้าวไปสองจาน
ตอนรอรถกลับบ้านฝนตกลงมาห่าใหญ่เลยครับ ผมเลยกลายเป็นหมูเน่าไปตามระเบียบ นั่งรถไปขึ้นสาย 23 ต้นสาย ผมก็เลยควักเสื้อกาว์นออกมาเช็ดเสื้อผ้าที่เปียกอยู่ คนที่เห็นเขาคงงง เพราะท่าทางการเช็ดเหมือนกับเพิ่งออกมาจากห้องน้ำเพราะอาบน้ำเสร็จเลยครับ ช่วยไม่ได้นี่นา [...]
ประวัติเอกสารสำหรับ กรกฎาคม, 2007
เรียนหนังสือที่ศิริราช
Posted in Work on กรกฎาคมUTCbThu, 26 Jul 2007 13:19:01 +0000000000Thu, 26 Jul 2007 13:19:01 +0000pmThu, 26 Jul 2007 13:19:01 +00000727,2007 | 5 Comments »
เมื่อหมอพูดว่า…”ผมเป็นเอดส์”(ตอนที่2)
Posted in Work on กรกฎาคมUTCbTue, 24 Jul 2007 07:27:38 +0000000000Tue, 24 Jul 2007 07:27:38 +0000amTue, 24 Jul 2007 07:27:38 +00000727,2007 | 12 Comments »
ต่อจาก entry ที่แล้วครับ
“เวลาผ่านไปเป็นอาทิตย์ แต่ผมก็ยังทำใจไม่ได้ ตอนนี้เพื่อนผมประมาณ 6 คนที่ใช้ทุนที่เดียวกันรู้หมดแล้วล่ะครับว่าเกิดอะไรขึ้นกับผมบ้าง ถึงผมไม่ได้บอกด้วยปาก แต่จากสีหน้าผมทุกคนคงรู้ว่าเกิดสิ่งร้ายแรงกับผมเป็นแน่ ผมขอให้เพื่อสนิทผมเล่าให้กับเพื่อนบางคนที่อยู่ด้วยกัน เพื่อนๆผมทุกคนดีกับผมมาก ให้กำลังใจผมอย่างดี มันทำให้เรารู้สึกว่าอย่างน้อยๆก็ยังมีเพื่อนเป็นห่วงเราอยู่
ผมขับรถออกไปจากรพ.ที่ผมอยู่ประมาณ 20 กิโลเมตร เพื่อไปยังห้องแล็ปแห่งหนึงที่ต่างอำเภอตามคำแนะนำของพี่เนศ มันลักษณะเหมือนคลีนิดที่อยู่ในซอยลึกพอควร ผมเข้าไปก้บเพื่อ พบผู้ชายคนหนึ่งอายุประมาณ 40 ซึ่งพบคาดว่าคงเป็นเจ้าของ ผมบอกเค้าว่ามาเจาะ CD4 และ viral load พี่เค้าทำสีหน้าตกใจไปชั่วครู่ แต่ก็พูดคุยกับผมอย่างดี สิ่งนี้ยังคงเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมรู้สึกว่า ไม่ว่าจะเป็นนักเทคนิคการแพทย์ หรือ แพทย์ จริงจริงแล้วคุณค่าของอาชีพอย่างพวกเรา มันอยู่ที่จรรยาบรรณ มากกว่าระดับความรู้ มากกว่าภาพลักษณ์ภายนอก และมากกว่าเงินทองที่เราประเมินจากสิ่งที่เราสัมผัสได้เสียอีก
ผลเลือดผมออกมาแล้ว CD4 455, 20% และ viral load 610, log 2.79 ถึงตอนนี้ผมหมดสิทธิ์ deny แล้วครับ ผมมีเพื่อนใหม่มาอยู่กับผมตั้ง610 ตัวต่อเลือด 1cc ชีวิตตอนนี้ผมต้องเปลี่ยนไปอย่างถาวรแล้ว ผมต้องระวังเลือดของตัวเองไม่ให้ไปโดนอื่น เรื่องแฟนคงหมดโอกาส [...]
เมื่อหมอพูดว่า…”ผมเป็นเอดส์”(ตอนที่ 1)
Posted in Work on กรกฎาคมUTCbTue, 24 Jul 2007 07:09:49 +0000000000Tue, 24 Jul 2007 07:09:49 +0000amTue, 24 Jul 2007 07:09:49 +00000727,2007 | 6 Comments »
ใครที่คิดจะอ่าน Enrtyต้องทำใจนะครับ เพราะค่อนข้างยาว ถึงยาวมากและอีกอย่างหนึ่งคนเขียนเป็นหมอ และก็ผมคิดว่าคงสื่อสารถึงคนในแวดวงสายวิชาชีพ จึงใช้ศัพท์ที่บางตัวคนทั่วไปไม่ค่อยเข้าใจนะครับ
ผมอ่านจากกระทู้ ไทยClinic ครับตอนแรกกะจะไม่copy มาเก็บไว้ แต่มานั่งคุยกับเพื่อนที่เรียยนด้วยกัน เป็นเรื่องที่ฮือฮามากทีเดียว เพราะว่าเป็นหมอที่ติดเชื้อมาจากการเข้าผ่าตัด ผมคุยกับอาจารย์ท่านหนึ่ง อาจารย์คิดว่าน่าจะเป็นเรื่องจริง เพราะมีชื่อบุคคล สถานที่ที่อ่านแล้วก็ทราบว่าที่ไหน
ยาวมากครับผมก็เลยมาcopy เก็บไว้ เอาไว้อ่านเตือนความจำตัวเอง เพราะว่าปีหน้าขึ้น Extern แล้วอย่างน้อย case ไส้ติ่งอักเสบ ก็น่าจะมีโอกาสได้ผ่าแน่ ๆ
” 26 มค. 49 เป็นวันแรกที่ผมรู้ว่าผลเลือดผิดปกติ ซึ่งจริงจริงแล้วผมไม่ได้ตั้งใจอยากจะเจาะเลือดเท่าไร แค่เจาะไปตามหน้าที่ แต่พี่เฉาฝ่ายการพยาบาลบอกว่า หมอต้องไปเจาะให้ครบครบนะ หมอโดนเข็มตำมา พี่ต้องเขียนรายงานให้ผู้อำนวยการมันทำให้ผมรู้สึกว่าถ้าผมไม่ยอมไปเจาะเลือดคงทำให้พี่เฉาลำบาก
เช้าวันนี้ผมก็ไปเจาะเลือดเหมือน3ครั้งก่อน ผมเดินไปที่ห้องฉุกเฉิน เข้าไปหาพี่อาร์ทให้ช่วยเจาะเลือดให้ พี่อาร์ทป็นพยาบาลสาวสวยใจดีที่น่ารกมากคนนึง ผมไม่เคยรู้เลยว่าพี่อาร์ทมือเบาขนาดนี้ ผมแทบไม่รู้สึกเจ็บเลย ทุกอย่างช่างเป้นไปอย่างเรียบร้อย ผมฝากเลือดไปส่งที่ห้องแล็ป เดินออกจากห้องฉุกเฉินอย่างสบายใจเพราะผมคงไม่ต้องมาเจาะเลือดอีก ครั้งนี้แหละ ครั้งสุดท้ายที่เราจะเจ็บตัว
ผมกลับไปนั่งตรวจคนไข้ที่แผนกผู้ป่วยนอก วันนี้เป็นวันที่คนไข้มากจริงจริง ที่นั่งรอก็เต็ม ทั้งคนไข้และญาติก็ยืนรอกันเกะกะไปหมด วันนี้ผมคงต้องรีบตรวจหน่อยแล้ว ไม่งั้นคนไข้คงจะรอแย่ซะก่อน แต่พอตรวจไปได้ประมาณ 1 ชั่วโมง คุณพรชัยโทรจากห้องแล็ปว่าอยากพบผม ถ้ามีเวลาขอให้รีบไปที่ห้องแล็ปด้วย [...]
เที่ยวงาน “บัวนานาชาติเฉลิมพระเกียรติ”
Posted in Life on กรกฎาคมUTCbFri, 20 Jul 2007 11:56:40 +0000000000Fri, 20 Jul 2007 11:56:40 +0000amFri, 20 Jul 2007 11:56:40 +00000727,2007 | Leave a Comment »
มาโฆษณางานนี้กันหน่อยครับ ผมคงไม่ได้ไปเพราะไม่ค่อยว่าง แล้วยิ่งใกล้สอบด้วย แต่เผื่อคนที่ชอบธรรมชาตินะครับ แล้วก็อยู่ในกรุงเทพด้วย
งานบัวนานาชาติเฉลิมพระเกียรติ จัดขึ้นระหว่างวันที่ 16-22 กรกฎาคม 2550 บริเวณหอรัชมงคล สวนหลวง ร.9 กรุงเทพฯ
การจัดประชุมสมาชิกสมาคมบัวโลก (International Waterlily and Water Garden Society : IWGS) ซึ่งเดิมนิยมจัดในอเมริกาและยุโรป แต่ครั้งนี้ได้ประเทศไทยรับเกียรติให้จัดการประชุมนี้เป็นครั้งแรกของเอเชีย นอกจากกิจกรรมการสัมมนา การประชุมเชิงวิชาการ การบรรยายโดยผู้เชี่ยวชาญเรื่องบัวจากนานาประเทศแล้ว ยังมีการจัดแสดงและการประกวดบัวสายพันธุ์ต่าง ๆ อีกด้วย สำหรับประชาชนทั่วไปสามารถเข้าชมงาน บัวนานาชาติเฉลิมพระเกียรติ ได้ระหว่างวันที่ 16 – 22 กรกฎาคม 2550 มีการแสดงพันธุ์บัวสวยงามต่าง ๆ จากมิตรประเทศที่ส่งมาปลูกที่สวนหลวง บัวที่ชนะเลิศการประกวดในต่างประเทศ เช่น บัวแทนขวัญ บัวมังคลอุบลและยังจะได้พบกับบัวพื้นเมืองของไทย เช่น บัวจงกลมนี บัวผัน บัวเผื่อน บัวขาบ และอื่นๆ อีกนานาชนิด [...]
บริจาคโลหิตหมู่พิเศษครับ(Rh negative)
Posted in Life on กรกฎาคมUTCbWed, 18 Jul 2007 20:41:09 +0000000000Wed, 18 Jul 2007 20:41:09 +0000pmWed, 18 Jul 2007 20:41:09 +00000727,2007 | 3 Comments »
อย่างที่เรา ๆ ท่าน ๆ หลายคนทราบกันอยู่แล้วนะครับว่าหมู่เลือดที่ใช้ทั่วๆ ไปเรียกว่า ABO และจะมีอีกอย่างที่นิยมคือ Rh (เพิ่มเติมนะครับ เลือดของเรายังมีระบบการจัดหมู่อีกเยอะแยะมากมายครับเช่น Lewis, Duffy, Kell และอื่น ๆ ) Rh ของคนไทย ส่วนใหญ่มากกว่า ร้อยละ 90 เป็น Rh บวกครับ ส่วนน้อยที่เป็นลบ (นอกเรื่องอีกนิดครับ ถ้าจำหนังเมื่อนานมาแล้วที่ทาทา ยังเล่น O negative ก็ประมาณนี้แหละครับ หาเลือดยาก) อ่ะ เข้าสาระกันซะที entryนี้เชิญชวนให้บริจาคเลือดครับ ตามนี้
ศูนย์บริการโลหิตแห่งชาติ ได้รับการร้องขอโลหิตหมู่พิเศษ (Rh – ) จำนวนมาก เนื่องด้วยผู้ป่วยเสียเลือดมาก จำเป็นต้องได้รับเลือด ในการผ่าตัดเร่งด่วน จำนวนทั้งสิ้น 52 ยูนิต ได้แก่ หมู่ A Rh – จำนวน [...]
เปิดโอกาสเพิ่มขึ้นในการเรียนหมอ(Exam)
Posted in Life on กรกฎาคมUTCbWed, 18 Jul 2007 13:36:22 +0000000000Wed, 18 Jul 2007 13:36:22 +0000pmWed, 18 Jul 2007 13:36:22 +00000727,2007 | 19 Comments »
ใครที่อยากเป็นหมอ หรือ มีลูก มีหลานที่สนใจจะสอบเข้าคณะแพทย์ ไม่ควรจะพลาดข่าวนี้เป็นอย่างยิ่งครับ ข้อมูลได้จากผู้จัดการ และwebboard ในคณะผมครับ
คณะแพทย์ 14 แห่ง ปลดเกียร์ว่าง ยกเลิกเกณฑ์ G-PAX 2.75 ตามคำแนะนำของศาลปกครอง ส่วนเกณฑ์อื่นเหมือนเดิม เริ่มรับสมัคร 1-30 สิงหานี้ คาดปีนี้จะมีเด็กแห่มาสมัครกว่า 18,000 คน รับได้เพียง 1,218 คน สำหรับกรุงเทพฯใช้ ม.ราม เป็นสนามสอบ
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) น.ส.จิรณี ตันติรัตนวงศ์ รองเลขาธิการคณะกรรมการการอุดมศึกษา ร่วมกับ ศ.นพ.อาวุธ ศรีศุกรี คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ศ.พญ.บุญมี สถาปัตยวงศ์ คณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี และตัวแทนจากสถาบันแพทยศาสตร์แห่งประเทศไทย ร่วมกันแถลงข่าวเกี่ยวกับการสมัครสอบคัดเลือกบุคคลเข้าศึกษาต่อหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิตและหลักสูตรทันตแพทยศาสตรบัณฑิต ในปี 2551
ศ.พญ.บุญมี กล่าวว่า คณะแพทยศาสตร์ที่อยู่ในกลุ่มสถาบันแพทยศาสตร์แห่งประเทศไทย จำนวน 14 แห่ง และคณะทันตแพทยศาสตร์อีก [...]
งานแต่งงาน (wedding)
Posted in Life on กรกฎาคมUTCbWed, 18 Jul 2007 13:31:22 +0000000000Wed, 18 Jul 2007 13:31:22 +0000pmWed, 18 Jul 2007 13:31:22 +00000727,2007 | Leave a Comment »
เกือบเดือนกว่า ๆ แล้วครับที่ผมไปงานแต่งงานเพื่อนมาที่บุรีรัมย์ สนุกครับด้วยความสัตย์จริงก็อยากไปเที่ยวนั่นแหละครับ อยากไปเปิดหูเปิดตา บรรยากาศในงานซึ้งครับ ผมชอบ
ถ้ามองว่าการแต่งงานคือทุกสิ่งหรือเปล่า ผมมองว่าไม่ มันเป็นการเริ่มต้นเท่านั้น ชีวิตคนไม่ใช่หนังสือนิทานที่เจ้าหญิงกับเจ้าชายที่แต่งงานก็ถึงหน้าสุดท้ายของนิทานแล้ว การจะอยู่กับใครสักคนหนึ่งที่เราต้องอยู่ด้วยกันตลอดชีวิต โดยที่ไม่ใช่พี่น้อง มันเป็นเรื่องไม่ง่ายเลยครับ การมีแฟน บางครั้งหลายคนพูดว่าง่ายกว่าการใช้ชีวิตคู่เยอะครับ คุณลองคิดดูว่าการคบใครสักคนหนึ่งแล้วรักกันจนแต่งงาน หลายคนบอกว่าต้องศึกษากันนานๆ แต่ผมว่า คนเราศึกษากันตลอดชีวิตครับ
เพลงนี้อบอุ่นดีเหลือเกินครับ ผมให้กับเพื่อน ๆ ผมที่แต่งงานไปแล้วและกำลังจะแต่งงานอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้ครับ
ไม่กี่คนที่จะเคียงข้างกัน
ไม่กี่คนที่จะคอยร่วมทุกข์ใจ
และไม่ทิ้งฉันไว้ลำพัง
ไม่ว่าเจอเรื่องร้ายใด ๆ
ก็พร้อม เดินไปกับฉัน
ไม่กี่คนที่จะรักฉันจริง
ทำให้ยิ้มในชั่วโมงที่เหงาใจ
ในชีวิตที่ล่วงเลยมา
ไม่กี่คนที่ฉันไว้ใจ ให้กุมมือ
อยากฝากชีวิต
และหนึ่งในนั้น ก์คือเธอคนนี้
ที่ฉันนั้นโชคดี ที่เราได้พบกัน
จากหนึ่งในร้อย หนึ่งจากในล้าน
ได้มาร่วมทางเดิน
ให้หนึ่งใจฉันได้เจอกับรักดี ๆ
ไม่กี่คนที่จะคอยหวังดี
มีแค่เพียง ไม่กี่คนให้เชื่อใจ
ในชีวิตที่ล่วงเลยมา
ไม่กี่คนที่ฉันให้ใจ แค่บางคนที่ฉันบอกรัก
(อยากบอกว่าฉันรักเธออีกครั้ง คนดี)
ฟังเพลงครับ
ใครที่มีอยู่แล้วทำทุกวันของคุณให้ดีที่สุดนะครับ ลองคิดดูว่าถ้าคุณทะเลาะกับคนที่คุณรัก แล้วคุณออกจากบ้านโดยไม่ได้ปรับความเข้าใจกัน ถ้าคุณไม่มีโอกาสกลับมา คุณจะรู้สึกยังไง
สำหรับผม การที่มีความรัก ได้รับความรัก ได้ให้ความรัก มันเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ คุณประภาส ชลศรานนท์ เคยเขียนไว้ว่า
“เวลาที่เรารักใคร เราจะรู้สึกตัวเล็กเหลือเกิน…
เวลาที่ใครรักเรา เราจะรู้สึกตัวใหญ่เหลือเกิน…
…แต่ถ้าเราเจอคนที่รักกัน เราจะผลัดกันตัวใหญ่ตัวเล็ก… “
วันที่ใครสักคนจะพูดได้ว่า เขาได้ใช้ชีวิตกับคนที่เขารักมากที่สุด และได้รับความรักตอบแทนมาเช่นกัน ผมว่าเราดู เราตัดสินใจที่จะพูดได้อย่าเต็มปากเต็มคำ [...]


