แพ้ยา(Allergy)

หลายต่อหลายครั้งที่คุณไปหาหมอมักจะโดนถามแทบทุกครั้งเลยว่าคุณเคยแพ้ยา แพ้อาหาร แพ้สารเคมี อะไรบ้างหรือเปล่า คำถามนี้เป็นคำถามที่จำเป็นนะครับ เพราะว่า ในผู้ป่วยทั่วไปที่ไม่เคยมีประวัติการแพ้ยา จะไม่สามารถคาดการณ์ได้เลยว่า ตนเองจะเกิดการแพ้ยาหรือไม่ และเกิดขึ้นเมื่อใด อาการที่มักพบบ่อยเช่น ผื่นคัน คัดจมูก หายใจไม่ออก บวมแขนขา   มีหลายครั้งมากที่ผู้ป่วยบอกว่าแพ้ยา แต่พอถามไปถามมากลับไม่ใช่ แต่ในความคิดเห็นส่วนตัวของผม ผมว่าดีนะครับที่คุณสังเกตตัวเองว่าเกิดอะไรขึ้น ส่วนใช่หริไม่ใช่ให้รีบกลับไปถามหมอนะครับ ไม่ใช่ว่าตัดสินใจหยุดยาเอง เพราะบางครั้งอาจจะทำให้โรคที่เป็นมันไม่หาย หรือเกิดภาวะแทรกซ้อนตามมาได้ มีหลายครั้งนะครับที่การแพ้ยาอยู่ ๆ ก็เกิดไม่มีใครตั้งใจให้ยาพิษกับคนไข้ของตนเองหรอกนะครับ พูดคุยกันให้เข้าใจดีกว่า   อีกเรื่องที่คนส่วนใหญ่เข้าใจผิดคือ อาการแพ้ยามักพบได้ตั้งแต่เด็ก ๆ  เรื่องนี้ไม่เป็นความจริงร้อยเปอร์เซ็นต์นะครับ เพราะว่าบ่อยมาก ๆ ที่เราพบการแพ้ยาในผู้ป่วยอายุ 20-30 ปี เนื่องจากมันเหมือนกับว่าตัวยาที่ทำให้เกิดอาการแพ้มันไปกระตุ้นอาการแพ้ครับ ยาที่เราให้ไปในครั้งแรก มันจึงยังไม่เกิดอาการแพ้นั่นแหล่ะครับ

Read Full Post »

พรหมลิขิต

เพลงนี้ออกมานาแล้วครับ เพียงแต่เมื่อกี้นี้เองฝนตก ผมเลือกเปิดเพลงนี้พอดี ซึ้งครับ
เหม่อมองบนฟ้าไกล จ้องมองด้วยความสงสัย
ว่าใครกันนะใคร ที่พาให้เธอเดินหลงทางมาเจอกับฉัน
มีคนเป็นล้านคน ช่างไร้เหตุจริงๆ ที่เราเจอกัน
จากเป็นคนที่ไม่เชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองซ้ำๆ
* ตกลงคือพรหมลิขิตใช่ไหม ที่เขียนให้เป็นอย่างนั้น
ตกลงให้เรารักกันใช่มั้ย อย่างนั้นขอได้ หรือไม่
โปรดอย่าทำให้เราพลัดพราก ให้เรารักกัน เนิ่นนานถึงจนวันตาย
ฉันขอได้ไหม
เมื่อก่อนลมหายใจ ก็คิดว่าเป็นของฉัน
แต่พอได้พบเธอ เพิ่งรู้จริงๆ ลมหายใจคือเธอเท่านั้น
มีคนเป็นล้านคน ช่างไร้เหตุผลจริงๆ ที่เราเจอกัน
จากเป็นคนที่ไม่เชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองอีกครั้ง
(*)
คนมีอีกเป็นล้านคน ไม่มีเหตุผล ที่เธอต้องเลือกฉัน
จากเป็นคนที่ไม่เชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองอีกครั้ง
(*)
ฉันขอได้ไหม
ผมชอบครับ
” เมื่อก่อนลมหายใจ ก็คิดว่าเป็นของฉัน
แต่พอได้พบเธอ เพิ่งรู้จริงๆ ลมหายใจคือเธอเท่านั้น”

Read Full Post »

ฟ้องร้องหมอ (ตอนที่ 3)

มาต่อกันนะครับ-5-6 เดือนที่ผ่านมา ผมได้เห็นและเรียนรู้ว่า แพทย์ทำงานกันหนักแค่ไหน
ป้าผมป่วยด้วยโรคหอบหืดแบบเฉียบพลัน มากกว่า 4 ครั้งที่ต้องนำส่งโรงพยาบาลแบบเร่งด่วน ผมพาป้าไปโรงพยาบาลจุฬาฯ ผมสังเกตุนักเรียนแพทย์บางท่าน ผมเห็นทำงานแบบ เอ๊ย นี่หมอไม่หลับไม่นอนกันบ้างเหรอเนี่ย ทำไมอึดจัง ผมพาป้าไปส่งตอนสี่ทุ่ม อยู่ได้สองสามชั่วโมง พอ Admit ก็กลับไปนอน กลับมาอีกที เก้าโมงเช้า คุณหมอหลายท่านที่ผมเห็นเมื่อคืน ยังคงอยู่ และดูเหมือนว่าจะยังไม่ได้หลับไม่ได้นอนเลย
ด้วยความจริงใจ ผมรู้สึกเห็นใจ และรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณ คุณหมอเหล่านี้ ผมดูๆแล้วอายุคงจะรุ่นราวคราวเดียวกับผม บางคนจะน้อยกว่าด้วยซ้ำ แต่สิ่งที่คุณหมอเหล่านี้ทำ มันมีคุณค่ามากกว่าสิ่งที่ผมทำมาทั้งชีวิตด้วยซ้ำ
ป้าผมเคยพูดว่า “มีแต่หมอนักเรียน มุงกันเต็มไปหมด ไม่เห็นรักษาอะไรเลย” ครั้งแรกที่ผมได้ยิน สิ่งที่ผมบอกกับป้าคือ
“ทำไมป้ามีความคิดที่เห็นแกตัวแบบนี้ล่ะ ลองนึกถึงลูกหลานในอีกสิบ ยี่สิบปีข้างหน้า ถ้าไม่มีคุณหมอเหล่านี้ ลูกหลานจะต้องนอนตายคาบ้าน หรือนอนตายข้างถนนยามเจ็บป่วย ผมไม่อยากให้ป้ามีความคิดที่ผมรู้สึกว่าเห็นแก่ตัวแบบนี้อีก เราเป็นหนี้บุญคุณหมอเหล่านี้นะป้า”
ผมรู้ว่าป้าผมรู้สึกผิดทันทีกับสิ่งที่พูดออกมา ทุกวันนี้คุณป้าผมยังคงป่วยอยู่ ผมได้แต่หวังว่าป้าจะหาย และใช้ชีวิตได้เป็นปกติ ผมรู้สึกอุ่นใจที่ฝากชีวิตของป้าผมไว้ในมือคุณหมอเหล่านี้
ผมขอให้อำนาจคุณพระศรีรัตนตรัย จงช่วยให้คุณหมอทุกๆคน มีความสุข ความเจริญ และมีสุขภาพที่แข็งแรง (ผมเห็นหมออดนอนแล้วก็คิดว่า หมอก็เป็นคนนะ จะไหวเหรอ) ขอให้ผลบุญ และกุศลที่คุณหมอทุกคน [...]

Read Full Post »

ฟ้องร้องหมอ (ตอนที่2)

ตอนนี้ผมเอาเข้าcategories Life ครับเพราะผมจะเก็บเอาcomment ที่อ่านแล้วให้กำลังใจ เอาไว้อ่านเวลาเหนื่อย ๆ – คล้ายกับกระแสสังคมในยุคปัจจุบันคะ แต่ก้อยังอยากเป็นกำลังใจให้กับหมอที่ตั้งใจทำงานเพื่อรักษาคนไข้ เพราะ
ส่วนตัวเชื่อว่าหมอไม่อยากเกิดการผิดพลาดในการรักษาแต่บางครั้งการรักษาคนไข้ ก็มีหลายอย่างที่ไม่ชัดเจนไม่สามารุระบุชี้ชัดได้ อาการอย่างเดียวกันแต่คนละโรคก็มีมาก  เชื่อเถอะคะ ทำดีต้องได้ดี -ในฐานะที่เป็นหมอนะครับอยากบอกว่าที่เจ้าของกระทู้โพสมาเป็นเรื่องจริงที่เจ็บปวดครับ….สังคมอยากให้หมอทำงานดูคนไข้แต่ไม่เคยลงมาช่วยเวลาทีมีปัญหางานพวกนี้เป็นศาสตร์และศิลป์ครับไม่มีอะไร 100 เปอร์เซนต์ในวงการแพทย์ปวดท้องขวาล่าง มีไข้ เม็ดเลือดขาวขึ้นก็ไม่จำเป็นต้องใช้ไส้ติ่งเสมอไปแต่จะให้ผ่าคนไข้ทุกคน  คนไข้ก้ไม่ยอมแต่ถ้าหากหลุดมากลายเป็นไส้ติ่งซักคนสมัยนี้ก็จะฟ้องหมอถึงขั้นหมดตัวได้ครับต้องเข้าใจว่าคนอยากถุกหวยก็มีเยอะคราวก่อนคุณยายอายุ 90 มารพ.ด้วยช๊อคจากติดเชื้อหมอก็พยายามช่วยเลยจะใส่ท่อช่วยหายใจสุดท้ายไปโดนฟันปลอมหลุด คุณยายเสียชิวิตญาติฟ้องหมอแค่ 20 ล้านเอง บอกทำให้ยายเสียชีวิตจากฟันปลอมหลุดทั้งที่คุณยายมีไข้อยูบ้านมา 1 อาทิตย์แต่ญาติไม่เคยพาไปหาหมอที่ไหนปล่อยปละละเลย  แล้วสภาพที่มารพ.ก็มีอาการบอกว่าติดเชื้อในกระแสเลือดแล้วแต่ฟ้องหมอ 20 ล้านขอบคุณครับเมืองพุทธโดยเฉพาะสื่อต่าง ๆ ที่ชอบลงข่าวเกินจริง
แล้วฟันธงว่าหมอผิด  ทั้งที่เมื่อพิสูจนืได้แล้วว่าไม่ผิดก็ไม่เคยลงข่าวขอโทษทำให้สังคมเข้าใจวงการสาธารณสุขผิดว่าปกป้องกันเอง
กินข้าวมันไก่อร่อย ๆ 100 ครั้ง ก็ต้องมีซักครั้งที่มือตกทำไม่อร่อย หรือเจอเศษผม  แล้วเราก็บ่น  ผ่าน ๆ กันไปแต่ถ้าหมอพลาดหนึงครั้ง  ฟ้องแต่ละทีกันเป็น 4 – 5ล้านแล้วเงินเดือนหมอ 3 หมื่น ทำ 1 ปี 3 แสน ทำ [...]

Read Full Post »

ฟ้องร้องหมอ

ตั้งชื่อแล้วเศร้าครับ T_T มันเป็นนิทานที่แต่งขึ้นเพื่อหลายวัตุประสงค์(น้อยใจ…ประชด…แดกดันฯลฯ) ชื่อเดิมก็คือ ไม่มีนางฟ้าในชีวิตแพทย์ ผมเอามาจากบอร์ดPantip ครับ ลองอ่านดูนะครับ
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในประเทศแห่งหนึ่งที่เหนือกาลเวลา ที่ซึ่งความรู้สึกอยู่เหนือเหตุผล คำพูดมีน้ำหนักกว่าความจริง
เกรียงชัยอยู่เวรประจำห้องฉุกเฉินคืนนี้ วันนี้เขาได้รับโทรศัพท์จากพยาบาลรายงานเคสผู้ป่วยมาด้วยอาการผื่นคันตามตัว หน้าบวมเล็กน้อย มีประวัติเคยแพ้ยาเพนนิซิลินมาก่อน
หลังจากรับโทรศัพท์ แพทย์หนุ่มก็เปลี่ยนเครื่องแต่งตัวแล้วเดินไปที่ห้องฉุกเฉินทันที
“ป้าเป็นอะไรมาครับ”เกรียงชัยถาม
“ไม่รู้เหมือนกัน จู่ๆก็มีผื่นขึ้นตามตัวแล้วก็คันๆ” ผุ้ป่วยตอบพลางเกาตามแขน เกรียงชัยตรวจดูตามลำตัวและใบหน้า ที่ใบหน้าและตามแขนขา มีผื่นสีแดงขึ้นเป็นวงนูนขนาด4-5ซม. ที่ตาเริ่มมีลักษณะแดงๆกระจกตาปกติ ปากก็ดูแดงเล็กน้อยแต่ไม่มีลักษณะลอกแต่อย่างใด
ฟังปอดก็ปกติ กดท้อง ทุบที่ชายโครงก็เจ็บเล็กน้อย แต่ป้าก็บอกว่าปวดหลังมาหลายวันแล้ว
“เมื่อก่อนป้าเคยแพ้ยา อาการเป็นยังไงครับ” แพทย์ถาม
ป้าทำหน้านึกสักครู่ก่อนที่จะตอบ “ตอนนั้นป้ามีไข้อยู่วันนึง ก็เลยไปซื้อยาจากร้านขายยามากิน หลังจากนั้นก็มีผื่นขึ้นคล้ายๆแบบวันนี้แหละ แต่ตอนนั้นขึ้นแค่ที่ปากกับหน้า ไม่มีขึ้นที่แขนขากับตัวแบบวันนี้”
เกรียงชัยจึงให้พยาบาลเจาะเลือด ตรวจปัสสาวะและวัดไข้
ผลที่ออกมา อุณหภูมิร่างกาย 36.9องศาเซลเซียส
ปัสสาวะ เม็ดเลือดขาว 5-10ตัว เม็ดเลือดแดง 3-5ตัว เซลล์เยื่อบุ 2-3ตัว
ผลเลือด เม็ดเลือดขาว 10000ตัว ชนิดNeutrophil 40% เลือด 40% เกร็ดเลือด 180,000ตัว
“ในสามสัปดาห์ที่ผ่านมานี้ ป้าได้ไปกินยาอะไรมาหรือเปล่าครับ” เกรียงชัยถาม “ไม่ว่าจะยาแผนปัจจุบันและยาแผนโบราณนะครับ”
ป้านึกอีกครั้ง “ไม่นะหมอ ป้าไม่ได้กินยาอะไรเลย … ป้ากินยาครั้งสุดท้ายก็เมื่อปีที่แล้วเป็นยาพาราฯ [...]

Read Full Post »