ตอนปิดเทอมผมไปขึ้นศาลมาด้วยครับ เป็นประสบการณ์ครั้งแรกของผมครับ น่ากลัวทีเดียว ผมไม่ได้ไปทำอะไรผิดมาหรอกครับ แต่ผมไปเป็นพยานที่ตรวจยาบ้าหน่ะครับ ตอนทำงาน Part time ครับ ไปเป็นพยานว่าเราตรวจจริง แล้วก็ผลเป็นยังไง อะไรทำนองนี้แหละครับ
ตอนที่ไปขึ้นศาลหมายถึงระหว่างการเดินทางแล้วก็ระหว่างนั่งรอ อากาศร้อนมากครับ แถมไปไม่ค่อยจะถูกอีกดีนะครับที่มีเพื่อนไปด้วยคนหนึ่ง น่าสงสารเขาครับต้องมานั่งทรมานไปด้วย ยังไงก็ขอบคุณมาก ๆ ครับ
แต่ที่ผมไม่ชอบใจคือ ถ้าผมไม่ไปตามหมายศาลนี่ผมต้องโดนจับสิครับ ฐ่นไม่ให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ แล้วถ้าผมไม่ปิดเทอมนี้ผมต้องหยุดเรียนไปหรือครับ เฮ้อ +_+ บ้านเมืองไทย แถมต้องสาบาน เหมือนโดนข่มขู่ กลาย ๆ เลย เฮ้อ!! จบหมอแล้วผมเรียนต่อหมอความอีกใบนึงดีมั้ยเนี่ย?
Archive for มีนาคม 27th, 2007
ครั้งแรกของผม
Posted in Uncategorized on มีนาคมUTCbTue, 27 Mar 2007 14:31:53 +0000000000Tue, 27 Mar 2007 14:31:53 +0000pmTue, 27 Mar 2007 14:31:53 +00000727,2007 | 4 Comments »
ระบาย
Posted in ระบาย on มีนาคมUTCbTue, 27 Mar 2007 14:20:30 +0000000000Tue, 27 Mar 2007 14:20:30 +0000pmTue, 27 Mar 2007 14:20:30 +00000727,2007 | 6 Comments »
ตั้ง categories มาเพื่อระบายโดยเฉพาะ ครับ ใครไม่ชอบ อย่าอ่านนะครับ เพราะอาจ Aggressive แล้วก็อาจมีคำหยาบหลุดมาบ้าง
เรื่องแรกที่ขอระบายเลยนะครับ ถ้าใครมีโอกาสได้อ่านแล้วมีลูกมีหลาน หรือเด็ก ๆ ในบ้าน ช่วยสอนให้พวกเขาพูดคำว่า “ขอบคุณครับ/ค่ะ” ให้เป็นหน่อยนะครับ เรื่องมันมีอยู่ว่า
หลายต่อหลายครั้งครับ ที่ผมขึ้นรถเมล์แล้วเกิดเหตุการณ์แบบนี้ เล่าเรื่องล่าสุดที่ผมเจอกับตัวเมื่ออาทิตย์ก่อนแล้วกันครับ ผมนั่งรถกลับบ้าน สาย 23(ทางด่วน) จะไปลงสี่แยกบางนา ผมขึ้นจากตรงไหนจำไม่ได้แล้วครับ แล้วก็ได้นั่ง ผมเลือกนั่งเก้าอี้คนเดียวเพราะกลัวคนที่มานั่งกะผมจะอึดอัด ด้วยความที่เหนื่อยแล้วก็เพลียผมเลยเผลอหลับไปครับ สะดุ้งตื่นมาอีกทีตอนอยู่หน้าพันธ์ทิพย์ เจอเด็กครับมากับคุณแม่ (ผมใช้คำว่าคุณแม่นะครับ) เด็กกำลังจะหย่อนกันลงกับพื้น ผมตาลีตาเหลือกลุกให้นั่ง (ไม่ได้สร้างภาพนะครับ มันเป็น reflex ขนาดบนรถไฟฟ้า เหลืออีกป้ายเดียวผมจะลงยังจะรีบลุกให้เลย) เด็กมันไม่หันหรือปรายตามาทางผมในเชิงขอบคุณเลยครับ รีบแถเข้ามาที่นั่งผม เอาวะ คุณแม่อาจจะพูดก็ได้ ปรากฏว่า นังแม่ (สังเกตุสรรพนาม)รีบสะบัดก้น แล้วจับลูกลุกขึ้น มานั่งบนตัก โดยไม่สนใจว่าผมมีกระเป๋าเป้ถึง 2 ใบห้อยอยู่ทั้งแขนซ้ายและขวา บวกกับ ถุงกระดาษอีกหนึ่งใบ
หลายครั้งมากเลยนะครับที่เป็นอย่างนี้ ผมไม่โทษเด็ก [...]
300
Posted in Life on มีนาคมUTCbTue, 27 Mar 2007 13:51:35 +0000000000Tue, 27 Mar 2007 13:51:35 +0000pmTue, 27 Mar 2007 13:51:35 +00000727,2007 | 3 Comments »
ได้มีโอกาสดูหนังเรื่องนี้ครับ ด้วยความบังเอิญ สนุกดีครับ ชื่นชมคนแปล subtitle ครับ มีความรู้ทางประวัติศาสตร์ดีมาก(โทษครับผมจำชื่อไม่ได้) แต่ที่สำคัญภาพสวยครับ ถ่ายได้ ‘Tist มาก แต่มีฉากโหดค่อนข้างเยอะนะครับ ใครไม่ชอบอย่าไปดูเลยเสียดายเงินครับ
นี่เป็นเรื่องย่อครับ http://content.mthai.com/view.php?pid=9&cate_id=16&content_id=3185&hash_id=1 ไม่แน่ใจว่าออกโรงไปหรือยัง แต่ถ้าใครอยากดู แนะนำให้อ่านเรื่องย่อเพื่อเพิ่มอรรถรสครับผม!!!
นิดนึงนะครับ ฉากเด็ดของเรื่องตัวเอกพูดว่า “We dine in Hell” นะครับ อย่าเข้าใจว่า “We die in Hell” เสียอารมณ์หมดถ้าแปลผิด
นิสิตแพทย์ปีที่5
Posted in Life, Work on มีนาคมUTCbTue, 27 Mar 2007 13:45:19 +0000000000Tue, 27 Mar 2007 13:45:19 +0000pmTue, 27 Mar 2007 13:45:19 +00000727,2007 | 10 Comments »
ตอนนี้ผมขึ้นปี 5 แล้วครับ รุ่นผมเป็นหลักสูตรใหม่รุ่นแรกของจุฬาฯ หลายคนบอกว่าเป็นรุ่นหนูทดลอง แต่สำหรับผมไม่ว่ามันจะเป็นรุ่นอะไร ผมก็ขอเพียงแต่ได้มีโอกาสมาเรียนก็เพียงพอแล้วครับ โอกาสที่หลายคนแสวงหาแต่บางคนเท่านั้นที่จะได้มันมา(พูดอย่างนี้เพราะมีคนอื่น ๆ รอผลสอบหมอวันที่ 5 เมษายนนี้ครับ) แต่ไม่ว่าคุณจะมีโอกาสน้อยหรือมากทุกอย่างมันก็ขึ้นอยู่กับตัวเราทั้งนั้นครับ
อ้อ!! ยังเล่าไม่จบ เรื่องหลักสูตรใหม่ ผมชื่นชอบมากครับ เพราะว่าจะจบปี 5 เดือนธันวาคมปีนี้ แล้วจะได้หยุด 2 สัปดาห์ จากนั้นก็จะกลายเป็น Extern (นิสิตแพทย์ชั้นปีที่ 6 ซึ่งเป็นปีสุดท้ายครับ) ได้สวมเสื้อกาวน์สั้น วันที่ 7 มกราคม 2551 นั่นอีกหมายความว่าอีกไม่กี่เดือนผมก็จะขึ้นปี 6 แล้วครับ ซึ่งก็จะพบกับพี่ ๆ ปี 6 ตอนนี้ เป็นปรากฏการณ์ที่ไม่มีมาก่อนคึรับ มี Extern 1 และ Extern 2 มาชนกัน เนื่องจากหลักสูตรก่อน ๆ เขาจะจบกันเป็นรุ่น ๆ ครับ
[...]
กลับมาแล้ว
Posted in Life on มีนาคมUTCbTue, 27 Mar 2007 13:26:23 +0000000000Tue, 27 Mar 2007 13:26:23 +0000pmTue, 27 Mar 2007 13:26:23 +00000727,2007 | 5 Comments »
หลังจากที่หายตัวไปเกือบเดือน อันเนื่องมาจากผมปิดเทอมของปี 4 ปิดไปประมาณ 2 อาทิตย์ครับ แต่ผมมัววุ่นวายกับเรื่องงาน เรื่องกิจกรรมต่าง ๆ ก็เลยไม่ค่อยมีเวลาเขียน จริง ๆ มันก็เป็นข้ออ้างนั่นแหละครับ แต่เอาเป็นว่าตอนนี้กลับมาแล้ว ก็ไม่รู้ว่าจะมีคนมาอ่าน Blog ของผมหรือเปล่า แต่ยังไงก็เขียนเก็บเอาไว้ มาอ่านตอนหลังก็ยังดีใช่มั้ยครับ
ป.ล. ผมขอขอบคุณทุก comment ที่เสียเวลาแวะเข้ามา Blog ของผมนะครับ “นักแสดงอยู่ได้ด้วยเสียงปรบมือครับ”


