นิติเวชศาสตร์

วันนี้วันเสาร์ครับ แต่ผมไม่ได้หยุเเหมือนเสาร์ที่ผ่าน ๆ มา(ถ้าไม่ขึ้นเวรนะครับ) เสาร์นี้ผมมีเรียนหนังสือครับ ตั้งแต่เช้าจนถึงสี่โมงเย็น เรียนวิชานิติเวชศาสตร์ครับ
พอพูดถึงชื่อนี้หลายคนคิดถึงเกี่ยวกับการผ่าศพ เพื่อชันสูตร ซึ่งมันเป็นแขนงหนึ่งของวิชานี้ครับ แต่ด้วยความที่มันดูน่ากลัว (มั้ง) หลายคนจึงคิดถึงการผ่าศพมาเป็นอันดับต้น ๆ ตัวอย่างอื่นเช่นการตรวจ DNA พ่อแม่ลูกครับ หรือการตรวจหาหลักฐานในคดีข่มขืน นั่นก็ด้วย
แต่ที่จำเป็น(อาจารย์เน้นเสียง) นั่นคือหมอที่จบใม่ ๆ ที่ออกไปใช้ทุนต่างจังหวัด ก็ต้องชันสูตรพลิกศพ เพราะถือเป็นหน้าที่ ตามกฏหมายมาตรา 148 (ถ้าจำไม่ผิดนะครับ …คงต้องรบกวน คุณเอก มาconfirm) แล้ววิชานี้ก็ดูน่าตื่นเต้นดีครับ เวลานั่งเรียนต้องนั่งดูรูปผู้ถูกทำร้าย ในรู฿ปแบบต่าง ๆ กัน ซึ่งแต่ละภาพก็ดูแล้วน่ากลัวใช่ย่อยครับ
น่าแปลกที่คนเราสามารถเกลียด หรือโกรธกันได้มากจนถึงขั้นต้องฆ่ากันให้ตายไปข้างหนึ่ง เอาปืนยิงจ่อหัว มีดปักกอ(ปักกันจริง ๆ นะครับ)  หรือทำร้ายร่างกายกันรูปแบบอื่น ๆ  ยิ่งพอมาเรียนหมอก็รู้สึกว่าชีวิตมนุษย์มันก็สั้นอยู๋แล้วทำไมต้องทำร้ายกันด้วย (นี่ ขนาดผมไม่รวมถึงการทำร้ายกันทางวาจานะครับ)
ถ้าคุณโกรธหรือเกลียดใคร ใจเย็น ๆ นะครับ ผมรู้ว่ามันทำได้ยาก แต่มันไม่คุ้มกันหรอกครับกับผลเสียที่จะตามมา

Read Full Post »

ครั้งแรกของผม

  ตอนปิดเทอมผมไปขึ้นศาลมาด้วยครับ เป็นประสบการณ์ครั้งแรกของผมครับ น่ากลัวทีเดียว ผมไม่ได้ไปทำอะไรผิดมาหรอกครับ แต่ผมไปเป็นพยานที่ตรวจยาบ้าหน่ะครับ  ตอนทำงาน Part time ครับ ไปเป็นพยานว่าเราตรวจจริง แล้วก็ผลเป็นยังไง อะไรทำนองนี้แหละครับ
    ตอนที่ไปขึ้นศาลหมายถึงระหว่างการเดินทางแล้วก็ระหว่างนั่งรอ อากาศร้อนมากครับ แถมไปไม่ค่อยจะถูกอีกดีนะครับที่มีเพื่อนไปด้วยคนหนึ่ง น่าสงสารเขาครับต้องมานั่งทรมานไปด้วย ยังไงก็ขอบคุณมาก ๆ ครับ
    แต่ที่ผมไม่ชอบใจคือ ถ้าผมไม่ไปตามหมายศาลนี่ผมต้องโดนจับสิครับ ฐ่นไม่ให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ แล้วถ้าผมไม่ปิดเทอมนี้ผมต้องหยุดเรียนไปหรือครับ เฮ้อ +_+  บ้านเมืองไทย แถมต้องสาบาน เหมือนโดนข่มขู่ กลาย ๆ เลย  เฮ้อ!! จบหมอแล้วผมเรียนต่อหมอความอีกใบนึงดีมั้ยเนี่ย?

Read Full Post »

ระบาย

ตั้ง categories มาเพื่อระบายโดยเฉพาะ ครับ ใครไม่ชอบ อย่าอ่านนะครับ เพราะอาจ Aggressive แล้วก็อาจมีคำหยาบหลุดมาบ้าง
    เรื่องแรกที่ขอระบายเลยนะครับ ถ้าใครมีโอกาสได้อ่านแล้วมีลูกมีหลาน หรือเด็ก ๆ ในบ้าน ช่วยสอนให้พวกเขาพูดคำว่า “ขอบคุณครับ/ค่ะ” ให้เป็นหน่อยนะครับ เรื่องมันมีอยู่ว่า
    หลายต่อหลายครั้งครับ ที่ผมขึ้นรถเมล์แล้วเกิดเหตุการณ์แบบนี้ เล่าเรื่องล่าสุดที่ผมเจอกับตัวเมื่ออาทิตย์ก่อนแล้วกันครับ ผมนั่งรถกลับบ้าน สาย 23(ทางด่วน) จะไปลงสี่แยกบางนา ผมขึ้นจากตรงไหนจำไม่ได้แล้วครับ แล้วก็ได้นั่ง ผมเลือกนั่งเก้าอี้คนเดียวเพราะกลัวคนที่มานั่งกะผมจะอึดอัด ด้วยความที่เหนื่อยแล้วก็เพลียผมเลยเผลอหลับไปครับ สะดุ้งตื่นมาอีกทีตอนอยู่หน้าพันธ์ทิพย์ เจอเด็กครับมากับคุณแม่ (ผมใช้คำว่าคุณแม่นะครับ) เด็กกำลังจะหย่อนกันลงกับพื้น ผมตาลีตาเหลือกลุกให้นั่ง (ไม่ได้สร้างภาพนะครับ มันเป็น reflex ขนาดบนรถไฟฟ้า เหลืออีกป้ายเดียวผมจะลงยังจะรีบลุกให้เลย)  เด็กมันไม่หันหรือปรายตามาทางผมในเชิงขอบคุณเลยครับ  รีบแถเข้ามาที่นั่งผม เอาวะ คุณแม่อาจจะพูดก็ได้ ปรากฏว่า นังแม่ (สังเกตุสรรพนาม)รีบสะบัดก้น แล้วจับลูกลุกขึ้น มานั่งบนตัก โดยไม่สนใจว่าผมมีกระเป๋าเป้ถึง 2 ใบห้อยอยู่ทั้งแขนซ้ายและขวา บวกกับ ถุงกระดาษอีกหนึ่งใบ
    หลายครั้งมากเลยนะครับที่เป็นอย่างนี้ ผมไม่โทษเด็ก [...]

Read Full Post »

300

ได้มีโอกาสดูหนังเรื่องนี้ครับ ด้วยความบังเอิญ สนุกดีครับ ชื่นชมคนแปล subtitle ครับ มีความรู้ทางประวัติศาสตร์ดีมาก(โทษครับผมจำชื่อไม่ได้) แต่ที่สำคัญภาพสวยครับ ถ่ายได้ ‘Tist มาก แต่มีฉากโหดค่อนข้างเยอะนะครับ ใครไม่ชอบอย่าไปดูเลยเสียดายเงินครับ
นี่เป็นเรื่องย่อครับ http://content.mthai.com/view.php?pid=9&cate_id=16&content_id=3185&hash_id=1   ไม่แน่ใจว่าออกโรงไปหรือยัง แต่ถ้าใครอยากดู แนะนำให้อ่านเรื่องย่อเพื่อเพิ่มอรรถรสครับผม!!!
   นิดนึงนะครับ ฉากเด็ดของเรื่องตัวเอกพูดว่า “We dine in Hell” นะครับ อย่าเข้าใจว่า “We die in Hell” เสียอารมณ์หมดถ้าแปลผิด

Read Full Post »

นิสิตแพทย์ปีที่5

  ตอนนี้ผมขึ้นปี 5 แล้วครับ รุ่นผมเป็นหลักสูตรใหม่รุ่นแรกของจุฬาฯ หลายคนบอกว่าเป็นรุ่นหนูทดลอง แต่สำหรับผมไม่ว่ามันจะเป็นรุ่นอะไร ผมก็ขอเพียงแต่ได้มีโอกาสมาเรียนก็เพียงพอแล้วครับ โอกาสที่หลายคนแสวงหาแต่บางคนเท่านั้นที่จะได้มันมา(พูดอย่างนี้เพราะมีคนอื่น ๆ รอผลสอบหมอวันที่ 5 เมษายนนี้ครับ)  แต่ไม่ว่าคุณจะมีโอกาสน้อยหรือมากทุกอย่างมันก็ขึ้นอยู่กับตัวเราทั้งนั้นครับ
      อ้อ!! ยังเล่าไม่จบ เรื่องหลักสูตรใหม่ ผมชื่นชอบมากครับ เพราะว่าจะจบปี 5 เดือนธันวาคมปีนี้ แล้วจะได้หยุด 2 สัปดาห์ จากนั้นก็จะกลายเป็น Extern (นิสิตแพทย์ชั้นปีที่ 6 ซึ่งเป็นปีสุดท้ายครับ) ได้สวมเสื้อกาวน์สั้น วันที่ 7 มกราคม 2551 นั่นอีกหมายความว่าอีกไม่กี่เดือนผมก็จะขึ้นปี 6 แล้วครับ ซึ่งก็จะพบกับพี่ ๆ ปี 6 ตอนนี้ เป็นปรากฏการณ์ที่ไม่มีมาก่อนคึรับ มี Extern 1 และ Extern 2 มาชนกัน เนื่องจากหลักสูตรก่อน ๆ เขาจะจบกันเป็นรุ่น ๆ ครับ  
     [...]

Read Full Post »

กลับมาแล้ว

หลังจากที่หายตัวไปเกือบเดือน อันเนื่องมาจากผมปิดเทอมของปี 4  ปิดไปประมาณ 2 อาทิตย์ครับ แต่ผมมัววุ่นวายกับเรื่องงาน เรื่องกิจกรรมต่าง ๆ ก็เลยไม่ค่อยมีเวลาเขียน จริง ๆ มันก็เป็นข้ออ้างนั่นแหละครับ แต่เอาเป็นว่าตอนนี้กลับมาแล้ว ก็ไม่รู้ว่าจะมีคนมาอ่าน Blog ของผมหรือเปล่า แต่ยังไงก็เขียนเก็บเอาไว้ มาอ่านตอนหลังก็ยังดีใช่มั้ยครับ
ป.ล. ผมขอขอบคุณทุก comment ที่เสียเวลาแวะเข้ามา Blog ของผมนะครับ “นักแสดงอยู่ได้ด้วยเสียงปรบมือครับ”

Read Full Post »