หลายคนที่ได้เคยดูรายการกบนอกกะลา ตอน กว่าจะเป็นหมอ มีคนใกล้ตัวถามว่าเหนื่อยขนาดนี้เลยหรือ ไม่บอกแล้วกันว่าเหนื่อยหรือไม่เหนื่อยวันนี้ลองมาฟัง sample ชีวิตนิสิตแพทย์ดูแล้วกัน
นิสิตแพทย์กับเวร
หลายคนไม่รู้ว่าการเรียนหมอ ตอนกลางวันก็เรียนตามปรกติแต่พอตกเย็นจะต้องอยู่เวรด้วย ปรกติตอนเย็นวันธรรมดาก็อยู่กันตั้งแต่สี่โมงเย็นถึงห้าทุ่มหรือเที่ยงคืนแต่ถ้าเป็นวันหยุดเสาร์-อาทิตย์หรือวันหยุดพิเศษเช่นปีใหม่, สงกรานต์, วันหยุดต่าง ๆ จะต้องขึ้นตั้งแต่แปดโมงเช้าถึงห้าทุ่มหรือเที่ยงคืน
จุดประสงค์หลักของการอยู่เวรคือการเรียนรู้หน้าที่ความรับผิดชอบ และการดูแลคนไข้นอกเวลาราชการ(ซึ่งมักจะเยอะกว่าเวลาราชการ) หน้าที่ปลีกย่อยจะต่างกันไป เช่นward Med ต้องทำLab ดูแลคนไข้ที่ward ส่วนward ศัลยกรรม ต้องอยู่เวรที่แผนกฉุกเฉิน(ER) คอยดูคนไข้ที่มาER พวกอุบัติเหตุ หน้าที่หลักปีนี้น่าจะเป็นล้างแผลแล้วก็เย็บแผล เย็บกันให้เสร็จเดี๋ยวนั้นเลย ส่วนที่กำลังเรียนอยู่คือ ward สูติ-นรีฯ หน้าที่หลักคือเก็บ case ทำคลอด ต้องดูแลคุณแม่ที่กำลังเตรียมตัวคลอด พอได้เวลาก็ไปทำคลอดเองกะมือ
ก็สนุกดี
ส่วนเรื่องความที่นี่แล้วแต่ ward อย่างตอนนี้มีความถี่อยู่ที่ขึ้นเวรวันเว้นสองวัน ถึงจะดูเยอะแต่ก็ต้องฝึกเพราะได้ข่าวว่าตอนไปเป็นหมอต่างจังหวัดต้องขึ้นเวร วันเว้นวัน ….ขนาดนั้นเลย
บางทีอยู่เวรก็เจอเรื่องสนุกๆ ที่บ่อยคือเจอพวกคอสุราที่หัวร้างข้างแตก หรือชนอะไรมาแล้วเป็นแผลจะต้องเย็บ แล้วก็มักพูดคุยกันไม่รู้เรื่อง
วันนี้ก็ขึ้นเวรอีกแล้ว…สงสัยจะได้ทำคลอดเป็นรายแรกในชีวิต



อืมมม น่าสนุกและก็น่าเหนื่อยมาก ๆ เลยค่ะ เล่าอีกเยอะๆ นะคะ อยากรู้ชีวิตนิสิตแพทย์ว่าเค้าเป็นงัยกันบ้าง แล้วจะมีเวลาดูแลสุขภาพตัวเองกันมั้ยคะ?
แม้ว่าคนเขียนอาจจะรู้สึกว่าไม่น่าจะใช้เวลาอ่านนานอะไรนักหนา แต่เชื่อมั้ย ว่ามันใช้เวลานานจริงๆนะ กับการที่อ่านทุกคำเพื่อจดจำไปทำเป็นกำลังใจ รวมทั้งการอ่านอย่างตั้งใจเพื่อรู้ความเป็นไปต่างๆด้วย
จะเป็นกำลังใจให้ค่ะ ดูแลสุขภาพตัวเองด้วยนะคะ
เครียดไรมาอ่ะ
นึกว่าช่วงนี้เราจะเครียดอยู่คนเดียว
โคะตะระเซ็ง
อยากออกพ้นรัศมีโรงบาล
at least 250 km.อ่ะ
(ถึงประจวบพอดี)
เมื่อไรจาลงกองสูฟะ เบื่ออยู่เวรแล้ว(รู้ว่าเมื่อไร แต่ขอบ่น)
อยากออกไปตะแล้ดแต๊ด ลันล้า ก็ไม่มีใครพาไปเหมือนก่อน
มีมั้ยใครที่มีความสุขในหัวใจ
ได้ตลอดเวลาแม้จะมีเรื่องอะไรเข้ามาในชีวิต และแม้จะไม่มีใครอยู่ข้างๆเลย
ช่วยเปิดติวหน่อย
กำลังพยายามหาทางให้ใจได้มีอิสระจากความทุกข์